ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ…ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ

Απ’ την Αίγυπτο ως το Όκλαντ των ΗΠΑ, απ’ το λατινο-αμερικάνικο εκπαιδευτικό κίνημα ως τους αγώνες των εργαζομένων στην Ευρώπη, αναφύονται νέες επαναστατικές δυνατότητες ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και των περικοπών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές ολοκληρώσεις.

Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, και στη χώρα μας όλα δείχνουν ότι θα συνεχιστούν και κλιμακωθούν οι αγώνες ενάντια στην πολιτική που επιβάλλουν η ΕΕ και το ΔΝΤ, το κεφάλαιο και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Απ’ το λαϊκό ΟΧΙ στις παρελάσεις ως τις πορείες για την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, απ’ τον αγώνα ενάντια στα χαράτσια και τις καταλήψεις στη ΔΕΗ ως την ηρωική πάλη των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, είναι ευδιάκριτο πως έχουμε μπει σε μια ιδιαίτερα οξυμένη περίοδο, όπου η “μεταβατική κυβέρνηση” Παπαδήμου, κυβέρνηση ενός πραγματικού πραξικοπήματος της αστικής τάξης, της ΕΕ και του ΔΝΤ θα αδυνατεί, κάτω απ’ την πίεση του λαϊκού κινήματος, να παίξει το ρόλο που της ανέθεσαν οι κυρίαρχοι κύκλοι. Η εικόνα του σοφού τεχνοκράτη – μεσσία, γρήγορα θα σμπαραλιαστεί με τα πρώτα μέτρα λιτότητας που θα πάρει και το νέο κύκλο ύφεσης – φτώχειας.

Προς επιβεβαίωση λοιπόν της τελευταίας πρότασης, μια μικρή ενημέρωση για τον πρόσφατο πολυ-νόμο για τα εργασιακά (ψηφίστηκε 20/10/11): ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ: 1. Ο νόμος προβλέπει στα πρώτα άρθρα το ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο και τις βαθμίδες ανέλιξης, όπως επίσης και μια αναλυτική κατοχύρωση κάποιων δικαιωμάτων (στην ουσία κατάργηση πάρα πολλών αυτών που ίσχυαν μέχρι τώρα):

Χαρακτηριστικά ο εισαγωγικός μηνιαίος βασικός μισθός (άρθρα 12-13) της κατηγορίας Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης ορίζεται σε επτακόσια ογδόντα (780) ευρώ, ενώ για τις υπόλοιπες βαθμίδες: Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης: 858 ευρώ Τεχνολογικής Εκπαίδευσης: 1037,4 ευρώ Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης: 1092 ευρώ

2. (άρθρα 33-34)

Καταργούνται οι “ορφανές” οργανικές θέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι δε θα μπορέσει κανείς ποτέ να τις διεκδικήσει Καταργούνται οι οργανικές θέσεις όσων συνταξιοδοτούνται. Εφεδρεία- διαθεσιμότητα, με προτεραιότητα όσους έχουν 2 το πολύ χρόνια να βγουν στη σύνταξη, με ταυτόχρονη κατάργηση των οργανικών θέσεων. Κατά το χρόνο της εφεδρείας ο εργαζόμενος λαμβάνει το 60% του βασικού μισθού, χωρίς την καταβολή άλλων πρόσθετων αμοιβών, αποδοχών και επιδομάτων.(ΣΤΟΧΟΣ 30.000 λιγότεροι εργαζόμενοι στο δημόσιο μέχρι το τέλος του χρόνου) Η ένταξη στο καθεστώς εργασιακής εφεδρείας λογίζεται ως προαναγγελία απόλυσης για κάθε έννομη συνέπεια και οι αποδοχές που καταβάλλονται στο προσωπικό που εντάσσεται συμψηφίζονται με την αποζημίωση λόγω απόλυσης κατά τη λήξη του χρόνου της εργασιακής εφεδρείας (μάλιστα με προαναγγελία απόλυσης άρα με την αποζημείωση κομμένη κατά 50%, σύμφωνα με το νόμο Κατσέλη!)

ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ: 1. (άρθρο 37- Ρυθμίσεις Συλλογικών Διαπραγματεύσεων)

Καταργούνται στην ουσία οι κλαδικές συμβάσεις:

Ικανότητα για σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουν: τα σωματεία ή οι ενώσεις προσώπων, εφόσον συμμετέχουν τουλάχιστον τα τρία πέμπτα (3/5) των εργαζομένων της επιχείρησης.

Η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας υπερισχύει σε περίπτωση συρροής με ομοιοεπαγγελματική ή κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και πάντως δεν επιτρέπεται να περιέχει όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων (δηλαδή κατώτατο όριο μισθού το 792 ευρώ της ΓΣΕΕ! ή και ακόμα λιγότερο σε περίπτωση προσωρινής απασχόλησης).

Καταργείται η αυτόματη επέκταση των συμβάσεων εργασίας, αντίθετα μετά από αίτηση της αρμόδιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων ή των εργοδοτών στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλιση, πραγματοποιείται συζήτηση αυτής εντός δέκα (10) ημερών σε δικαστήριο που αποφαίνεται οριστικά αμέσως και δέχεται ή απορρίπτει την αίτηση.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ:

1. μειώνεται το αφορολόγητο των φυσικών προσώπων από 12.000 σε 5000 ευρώ το χρόνο (θα φορολογούνται ακόμα και όσοι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας!)

Άρα στο ερώτημα: Τόσες εργατοώρες χαράμισαν οι καημένοι οι καναλάρχες και τόσο μελάνι ξόδεψαν οι ταλαίπωροι οι μεγαλοεκδότες για να πλασάρουν το νέο μεσσία, δεν γνωρίζουν ότι γρήγορα αυτή η εικόνα θα αναιρεθεί; Η απάντηση θα πρέπει να μας απασχολήσει πολύ σοβαρά. Και διαφορετικά: Με το σύνολο, σχεδόν, του πολιτικού συστήματος σε κρίση και όχι μόνο σε Ελλάδα αλλά και σε επίπεδο Ε.Ε., ποια είναι η γραμμή που θα ακολουθήσει το κεφάλαιο για να περάσει την αναγκαία, γι’ αυτό, αναδιάρθρωση; Η εκτίμηση είναι ότι υιοθετεί την αντίδραση «σε όλη τη γραμμή». Τα τανκς των αγορών μπορεί να μην είναι από ατσάλι (ενδεχόμενο που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε) αλλά από χρηματιστηριακά υλικά, κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, αντεργατικά νομοθετήματα και κατευθύνσεις, που όμως οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στην εξαθλίωση και σε ζώνες κοινωνικής καραντίνας.

Οι τελευταίες εξελίξεις καταλήγουν επιγραμματικά ότι, η «νέα» διορισμένη κυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζει και επιταχύνει τα εφιαλτικά για το λαό μέτρα του Μεσοπρόθεσμου και της Τρόϊκας, δείχνοντας ιδιαίτερο «ζήλο» στη συρρίκνωση και διάλυση κοινωφελών φορέων και υπηρεσιών του Δημοσίου, στις απολύσεις–εφεδρεία χιλιάδων εργαζομένων και στο μισθολόγιο-φτωχολόγιο. Μάλιστα με πρόσφατη εγκύκλιο εκβιάζουν συναδέλφους να δηλώσουν όλη την προϋπηρεσία τους, ώστε να βγάλουν όσο γίνεται περισσότερους στην προσυνταξιοδοτική εφεδρεία !! Παράλληλα προετοιμάζουν το έδαφος για το δεύτερο στάδιο που θα στείλει μέχρι τέλος του χρόνου στην εφεδρεία- απόλυση χιλιάδες ακόμα εργαζόμενους με πρώτους αυτούς των κατηγοριών Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής εκπαίδευσης, αλλά και όλους όσους εργάζονται σε φορείς και υπηρεσίες που καταργούνται και όσους δεν ολοκληρωθεί η συγχώνευσή τους μέχρι τέλη Νοεμβρίου.

Βέβαια όλα αυτά έρχονται· και η εφαρμογή τους συνδέεται άμεσα με το Νόμο Πλαίσιο Διαμαντοπούλου καθώς γίνεται πιο ξεκάθαρο παρά ποτέ πως σκοπός αυτού του πανεπιστήμιου, είναι η δημιουργία ενός φοιτητή – και αυριανού εργαζομένου – εντατικοποιημένου, πειθαρχημένου, ελαστικού και αναλώσιμου. Έτσι λοιπόν κατοχυρώνουμε ξεχωριστή θέση οι νεολαίοι, φοιτητές κι εργαζόμενοι, τα κυριότερα θύματα της αντιλαϊκής επίθεσης, που καλούμαστε να ζήσουμε χειρότερα από τους γονείς μας, σε ένα κόσμο όπου οι μεγάλες μας δυνατότητες θα ακυρώνονται στο βούρκο της ανεργίας και της φτώχειας, της εκπαίδευσης χωρίς βιβλία και με υποταγή στην αγορά.

Υπ’ αυτό το πρίσμα πρέπει ξανά και ξανά νεολαία και εργαζόμενοι να βγούνε στους δρόμους και να διώξουν αυτήν την οικονομική κοινοβουλευτική χούντα που είναι εκεί για να μαυρίσει το μέλλον μας. Με τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων και του συντονιστικού των γενικών συνελεύσεων, η νεολαία πρέπει να δείξει πως δεν θα γίνει η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, δεν θα είναι η γενιά που θα είναι φυλακισμένη για μια ζωή να αποπληρώνει το χρέος που της φόρτωσαν, αλλά θα είναι η γενιά που θα τρίξει συθέμελα και θα λοβοτομήσει την πολιτική αυτή του κεφαλαίου της ΕΕ και του ΔΝΤ. Θα γίνει η θρυαλλίδα ώστε να διαμορφωθεί ένα μέτωπο αγώνα με κέντρο τον κόσμο της εργασίας όπου θα ενοποιήσει όλα τα πληττόμενα κομμάτια πάνω στην αναγκαιότητα για την ανατροπή της «κυβέρνησης σωτηρίας του κεφαλαίου», και την αντιστροφή άνευ γυρισμού της ιστορίας υπέρ του εργαζόμενου λαού με την επιβολή των διεκδικήσεων μας, την ακύρωση μέτρων και μνημονίων ως την τελική νίκη!