ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» Ή ΜΗΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;

Επιτέλους ήρθε! Μετά από μέρες αναμονής, αγωνίας και πανικού μπροστά από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες, ανακοινώθηκε το όνομα αυτού που ήρθε να μας σώσει από την καταστροφή. Λουκάς Παπαδήμος. Από τις πρώτες κιόλας δηλώσεις καταλαβαίνουμε ότι το άτομο δεν αστειεύεται. «Δεν είμαι πολιτικός, αλλά έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής μου ζωής  στην άσκηση οικονομικής πολιτικής τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη», δήλωσε ακριβώς. Μπορεί να δηλώνει πως δεν είναι πολιτικός, διότι δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα, αλλά με βάση τα λεγόμενά του, είναι ξεκάθαρα κομμάτι του συστήματος, ένας απ’ τους ανθρώπους που χαράζουν την οικονομική πορεία των κρατών της Ευρώπης. Στο πλάι του σύρθηκε όλος ο πολιτικός συρφετός, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, συγκροτώντας την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας». Με αυτή την κίνηση, βλέπουμε ΝΔ, ΛΑΟΣ  να πετούν το αντιμνημονιακό τους προσωπείο δείχνοντας ανοιχτά πλέον, πως στο φόβο κατάρρευσης του συστήματος θα μπουν εγγυητές στο αστικό κεφάλαιο.

Ας μελετήσουμε λιγάκι πώς έρχεται να ταράξει τα νερά της κοινοβουλευτικής χούντας ο Λουκάς Παπαδήμος, για να την μετατρέψει σε απλή οικονομική χούντα. Λαμπρό βιογραφικό: Διετέλεσε  για 8 χρόνια διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και στην συνέχεια αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για άλλα 8 χρόνια. Ενώ το 2010 τοποθετήθηκε οικονομικός σύμβουλος  του Γιώργου Παπανδρέου, αμισθί (εθελοντής ο άνθρωπος). Όλα  αυτά φανερώνουν πόσο μη τυχαία είναι η επιλογή του. Πόσο καθοριστικό ρόλο έχει παίξει στην εγχώρια και διεθνή οικονομική πολιτική, που έχει φέρει τους λαούς σε κατάσταση εξαθλίωσης.

Βλέπουμε λοιπόν μια συγκυβέρνηση, με τα ίδια πολιτικά πρόσωπα ανακατεμένα σε διαφορετικά υπουργεία, τον πρωθυπουργό να μετατρέπεται  σε απλό βουλευτή και τον βοηθό του πρωθυπουργού να μετατρέπεται σε πρωθυπουργό. Φυσικό επόμενο είναι και η πολιτική που θα ακολουθηθεί να είναι η ίδια. Άρα, όσο όμορφα κι αν προβάλλεται ο νέος μας μεσσίας, θα πρέπει να καταλάβουμε πως είναι στυγνός οικονομολόγος,  ήρθε για να εφαρμόσει με ακρίβεια τα μέτρα που τα τελευταία χρόνια βασανίζουν και καταληστεύουν το λαό.

Η 17 Νοέμβρη πρέπει  να αποτελεί το πρώτο ραντεβού απέναντι σε αυτήν την  συγκυβέρνηση που το μόνο που αναζητεί είναι το κέρδος του κεφαλαίου. Μαζικά, συνειδητά και ανυποχώρητα ο λαός πρέπει να απαντήσει βάζοντας μπροστά ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που μας φέρνουν, ένα μέλλον με βάση τις ανάγκες του και όχι του κεφαλαίου. Όπως και τότε έτσι και σήμερα το αίτημα για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία παραμένει ζωντανό και επίκαιρο όσο ποτέ. Για ΨΩΜΙ την ώρα που μισθοί και συντάξεις κόβονται, που οι φόροι αυξάνονται και μικρά παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία απόπείνα στις κοινωνίες της ευμάρειας. Για ΠΑΙΔΕΙΑ την στιγμή που προσπαθούν να εφαρμόσουν το έκτρωμα που έφερε η Διαμαντοπούλου και ψήφισε η παρέα του μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΥΣΗ,το νόμο που θα κάνει τις σπουδές μας κολεγιακό κάτεργο,που θα κλείσει τα τμήματά μας,θα μας ωθήσει να πληρώνουμε ότι μέχρι χθες ήταν δωρεάν (πάσο,σίτιση,στέγαση,συγγράμματα), που καταργεί τα πτυχία μαςκαι μας ετοιμάζει για την ανεργία και την περιπλάνηση, για παιδεία την ώρα που σχολεία κλείνουν και οι μαθητές αντ΄για βιβλία παίρνουν CD. Για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τις στιγμές που διεθνή κέντρα αποφασίζουν για τις μοίρες μας και υπαγορεύουν στους εγχώριους «σωτήρες» πότε θα γίνουν εκλογές κή δημοψηφίσμα,πότε θα ρωτηθεί ο λαός, για ελευθερία στις μέρες που το γκλοπ και τα δακρυγόνα των ΜΑΤ σκοτώνουν αγωνιστές και αποτελούν απάντηση σε όποιον επιλέγει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης, στην εποχή της κατάργησης του ασύλου και της απόπειρας φίμωσης των φωνών που τους φωνάζουν να ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ.

¨Οταν η γενιά μας μπαίνει στο στόχαστρο, όταν ο αγώνας του Νοέμβρη εκείνου σήμερα όχι μόνο παραμένει αδικαίωτος αλλά και αναιρείται ολοκληρωτικά, είναι η ώρα να απαντήσουμε στη συγχρονη χούντα τους με ανυποχώρητο αγώνα. Αγώνα για να γίνουν οι νόμοι και  η πολιτική τους παρελθόν. Σήμερα που το Πολυτεχνείο γίνεται αντικείμενο χλευασμού ή και κατηγορίας από κάποιους από τους συμμετέχοντες του τότε, εμείς θα συνεχίσουμε να εμπνεόμαστε από τα νεκρά αδέρφια μας, από τα βλέμματα εκείνα που αντίκρισαν τις ερπύστριες του τανκ με θάρρος και δύναμη, από τα συνθήματα στους τοίχους του Πολυτεχνείου. Θα συνεχίσουμε να κρατάμε το νήμα του μακρινού Νοέμβρη και να φωνάζουμε:

 

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ…

…ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ