ΚΑΤΩ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ 4009/11 – ΚΑΤΩ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Σκοπός του συγκεκριμένου κειμένου είναι να αναδείξει το ζήτημα της συγκρότησης των Συμβουλίων Διοίκησης και τον ρόλο που αυτά θα έχουν στο νέο Πανεπιστήμιο. Η δημιουργία των οργάνων αυτών αποτελεί τον πρώτο κεντρικό κόμβο εφαρμογής του νόμου Διαμαντοπούλου, που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, που σήμερα διόλου τυχαία αποτελεί και τη συγκυβέρνηση του Παπαδήμου. Ο νόμος αυτός αλλά και συνολικά η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αποτελούν στρατηγικό στόχο της αστικής τάξης τις τελευταίες δεκαετίες (βλ. Bologna) αλλά και ιδιαίτερα σήμερα υπό το φόντο της οικονομικής κρίσης. Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι η κριτική που ασκούμε στο νέο μοντέλο διοίκησης του πανεπιστημίου δεν γίνεται από τη σκοπιά της υπεράσπισης του παλιού. Άλλωστε με το τωρινό μοντέλο, ακόμα και με ένα πρύτανη ο οποίος σκίζει τα ρούχα του για το «δημόσιο πανεπιστήμιο» και καταριέται την ώρα και τη στιγμή που οι «εταιρίες θα αλώσουν το χώρο της τριτοβάθμιας» το Α.Π.Θ. παίρνει πρωτοβουλίες αξιοποίησης της πανεπιστημιακής περιουσίας προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για τη λειτουργία του (βλ. Παροχή catering από τη λέσχη, παζάρια βιολογικών προϊόντων μπροστά στο κτίριο διοίκησης κ.α.). Ωστόσο η επιτακτική αναγκαιότητα από την πλευρά του κεφαλαίου για βαθιές αλλαγές στο πανεπιστήμιο δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί άμεσα από τα υπάρχοντα διοικητικά όργανα (σύγκλητος, πρυτανεία) αλλά απαιτεί ένα νέο πιο ευέλικτο και αυταρχικό όργανο, αυτό του συμβουλίου διοίκησης.

Τι είναι τα περιβόητα Συμβούλια Διοίκησης:

Το συμβούλιο διοίκησης θα αποτελείται από 7 πανεπιστημιακούς, 6 εξωπανεπιστημιακούς (άνθρωποι του επιχειρηματικού κόσμου, των «γραμμάτων και των τεχνών») και 1 φοιτητή κομπάρσο, ο οποίος θα εκλέγεται από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο (σα να λέμε ο εκπρόσωπος της καρδιάς μας). Το όργανο αυτό θα συγκεντρώνει όλες τις διοικητικές, οικονομικές και ακαδημαϊκές αρμοδιότητες ασκώντας εξουσία στα πρότυπα των ξένων πανεπιστημίων αποτελώντας το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της αγοράς μέσα στο πανεπιστήμιο.

Τι κάνει το Συμβούλιο Διοίκησης:

Βασικός στόχος του συμβουλίου διοίκησης είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η διαμόρφωση του νέου πανεπιστημίου, που βάση των αναγκών του κεφαλαίου θα παράγει το νέο μοντέλο ευέλικτου, πειθήνιου και αναλώσιμου εργαζομένου. Θα καθορίζει λοιπόν τα προγράμματα σπουδών με κατεύθυνση τη διάλυση των πτυχίων και την αντικατάστασή τους από τον ατομικό φάκελο προσόντων, ενώ ταυτόχρονα θα παρεμβαίνει στον τρόπο φοίτησης εντατικοποιώντας τους ρυθμούς σπουδών. Ακόμα, με το συμβούλιο διοίκησης δεν αλλάζει απλά ο οικονομικός διαχειριστής του πανεπιστημίου. Η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας, οδηγεί σε ακραία οικονομική κατάσταση τα ιδρύματα (φέτος ο προϋπολογισμός του ΑΠΘ μειώθηκε κατά 60%). Το συμβούλιο διοίκησης (όπως άλλωστε ήδη κάνει και η σύγκλητος σήμερα) θα στραφεί στην αξιοποίηση τόσο της περιουσίας του πανεπιστημίου όσο και στην αναζήτηση πόρων μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων. Με άλλα λόγια με τη συγκρότησή του επιχειρείται ένα άμεσο και βαθύ πλήγμα στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, βαθαίνοντας τα επιχειρηματικά-ανταποδοτικά κριτήρια στη λειτουργία της. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής είναι η αντιμετώπιση της φοιτητική μέριμνας. Επί της ουσίας καταργείται ως κοινωνική παροχή και δικαίωμα και μετατρέπεται σε υπηρεσία την οποία μπορούν απολαμβάνουν είτε οι «καλοί φοιτητές» (άριστη σταδιοδρομία και διαγωγή), είτε οι φοιτητές-πελάτες (θα το δίνουμε δηλαδή το συμβολικό μας αντίτιμο). Κάτι το οποίο ήδη ξεκίνησε με τα φοιτητικά πάσο, αλλά αναμένεται να εφαρμοστεί και για τη σίτιση, για τη στέγαση και γιατί όχι και στις ίδιες τις σπουδές, με την επιβολή διδάκτρων. Τέλος η έρευνα, μια από τις βασικές λειτουργίες του πανεπιστημίου, μετατρέπεται και αυτή σε πηγή χρηματοδότησης για το πανεπιστήμιο. Υπό το καθεστώς λοιπόν της οικονομικής ασφυξίας, αυτή θα δένεται ολοένα και περισσότερο με τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου. Ανάγκες οι οποίες σήμερα στους καιρούς της κρίσης, φαίνεται όλο και περισσότερο, σε όλο και πιο πολύ κόσμο πόσο εχθρικές είναι προς τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τα παραδείγματα άλλωστε σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, ποτέ δεν έλειψαν (βλ. έρευνες για ΝΑΤΟ κ.ο.κ.). Το συμβούλιο διοίκησης που θα είναι υπεύθυνο για το στρατηγικό σχεδιασμό του εκάστοτε ιδρύματος, θα φροντίσει να κλείσει τις καλύτερες και πιο επικερδής συμφωνίες για το πανεπιστήμιο.

Για να εφαρμοστούν όμως όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση, και η εκάστοτε κυβέρνηση, χρειάζεται ένα ευέλικτο όργανο που θα διοικεί κόντρα και ενάντια στις αποφάσεις και τον έλεγχο του φοιτητικού κινήματος. Όπως είχε αναγγείλει και ο Γιωργάκης, στο νέο αυταρχικό Πανεπιστήμιο δεν θα χωράει η δημοκρατία του Πανεπιστημίου της μεταπολίτευσης, δηλαδή η δημοκρατία των συνελεύσεων και οι μαζικές παραστάσεις σε τμήματα και συγκλήτους με σκοπό την υπεράσπιση

των δικαιωμάτων και των αναγκών μας. Δεν θα χωρούν οι αγωνιστικές αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων, οι καταλήψεις και οι ριζοσπαστικές πρακτικές που ως τώρα υιοθετεί το φοιτητικό κίνημα, ακόμα ακόμα και η συνδικαλιστική δράση. Οποιαδήποτε λοιπόν παραφωνία μέσα στο νέο Πανεπιστήμιο θα στοχοποιείται και θα καταστέλλεται μέσα από πειθαρχικές διώξεις( βλ. Διαγραφές φοιτητών στο Ηράκλειο, επειδή διεκδίκησαν την εξεταστική τους) ή ακόμα και ποινικές διώξεις( όπως στο Χημικό ΑΠΘ και στο Πολυτεχνείο Κρήτης). Τέλος με βάση τα παραπάνω το συμβούλιο διοίκησης θα βάλει την σφραγίδα του στην προσπάθεια του κράτους για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου στην κατεύθυνση καταστρατήγησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του πανεπιστημίου.

Ποιοι θα τα στήσουν:

Με βάση την παραπάνω ανάλυση γίνεται φανερή η κατάσταση που θα διαμορφωθεί στα πανεπιστήμια με την εφαρμογή του νέου Νόμου-Πλαίσιο μέσα από τα συμβούλια διοίκησης. Γνωρίζουμε ήδη ότι ένα μεγάλο κομμάτι των καθηγητών σπεύδει να συμβάλλει στην εφαρμογή του νόμου και στη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Ήδη στο ΑΠΘ συγκροτήθηκε η οργανωτική επιτροπή, που θα αναλάβει τη διεξαγωγή των εκλογών για τα συμβούλια διοίκησης, η οποία απαρτίζεται από πρώην πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις (Αν. Μάνθος, Αθ. Τσατσάκου, Αρ. Κάζης, Στ. Πανάς και Ολ. Γκίμπα). Παράλληλα, καθηγητές, όπως ο Γιαννακουδάκης, οι οποίοι δίνουν τα διαπιστευτήριά τους στην υπουργό Παιδείας, προσπαθούν ήδη να εφαρμόσουν το νέο νόμο-Πλαίσιο ακόμα και με ποινικές διώξεις( 3 συμφοιτητές μας από το τμήμα Χημείας) και αυτοί είναι που θα αποτελέσουν τους υποψήφιους για τα συμβούλια διοίκησης. Επίσης ένα κοινό χαρακτηριστικό τους αποτελεί και η ενασχόλησή τους με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Τέλος, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι καθηγητές (και αρκετοί από το τμήμα μας), οι οποίοι θα σπεύσουν να στηρίξουν τη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης και τη συνολική εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο.. Όλοι αυτοί πρέπει να αποτελούν persona non gratta στο πανεπιστήμιο και το φοιτητικό κίνημα του ’11 θα πρέπει να τους αντιμετωπίζει όπως το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης αντιμετώπιζε τους καθηγητές που συνεργάστηκαν με τη χούντα.

Η επικείμενη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης σε καμία περίπτωση δε μας βρίσκει απροετοίμαστους, καθώς το φοιτητικό κίνημα ήδη από τα τέλη Αυγούστου πήρε θέση μάχης ενάντια στο νέο Νόμο-Πλαίσιο αλλά και στη συνολικότερη πολιτική που εφαρμόζεται. Πιάνοντας το νήμα από αυτές τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ξαναβγεί στο προσκήνιο μπλοκάροντας τη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης. Αν και αναβλήθηκε η ψήφιση των συμβουλίων διοίκησης, αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε στο άμεσο μέλλον (μέσα Γενάρη) και θα πρέπει να τους δώσουμε την απάντηση που τους αρμόζει και που το φοιτητικό κίνημα τους έδωσε το Σεπτέμβρη με συνελεύσεις- καταλήψεις- διαδηλώσεις, με στόχο τη συνολική ανατροπή του νόμου και της πολιτικής τους σε παιδεία, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα.

ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΣΤΗΣΙΜΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ!

ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ…ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ

Απ’ την Αίγυπτο ως το Όκλαντ των ΗΠΑ, απ’ το λατινο-αμερικάνικο εκπαιδευτικό κίνημα ως τους αγώνες των εργαζομένων στην Ευρώπη, αναφύονται νέες επαναστατικές δυνατότητες ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και των περικοπών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές ολοκληρώσεις.

Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, και στη χώρα μας όλα δείχνουν ότι θα συνεχιστούν και κλιμακωθούν οι αγώνες ενάντια στην πολιτική που επιβάλλουν η ΕΕ και το ΔΝΤ, το κεφάλαιο και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Απ’ το λαϊκό ΟΧΙ στις παρελάσεις ως τις πορείες για την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, απ’ τον αγώνα ενάντια στα χαράτσια και τις καταλήψεις στη ΔΕΗ ως την ηρωική πάλη των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας, είναι ευδιάκριτο πως έχουμε μπει σε μια ιδιαίτερα οξυμένη περίοδο, όπου η “μεταβατική κυβέρνηση” Παπαδήμου, κυβέρνηση ενός πραγματικού πραξικοπήματος της αστικής τάξης, της ΕΕ και του ΔΝΤ θα αδυνατεί, κάτω απ’ την πίεση του λαϊκού κινήματος, να παίξει το ρόλο που της ανέθεσαν οι κυρίαρχοι κύκλοι. Η εικόνα του σοφού τεχνοκράτη – μεσσία, γρήγορα θα σμπαραλιαστεί με τα πρώτα μέτρα λιτότητας που θα πάρει και το νέο κύκλο ύφεσης – φτώχειας.

Προς επιβεβαίωση λοιπόν της τελευταίας πρότασης, μια μικρή ενημέρωση για τον πρόσφατο πολυ-νόμο για τα εργασιακά (ψηφίστηκε 20/10/11): ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ: 1. Ο νόμος προβλέπει στα πρώτα άρθρα το ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο και τις βαθμίδες ανέλιξης, όπως επίσης και μια αναλυτική κατοχύρωση κάποιων δικαιωμάτων (στην ουσία κατάργηση πάρα πολλών αυτών που ίσχυαν μέχρι τώρα):

Χαρακτηριστικά ο εισαγωγικός μηνιαίος βασικός μισθός (άρθρα 12-13) της κατηγορίας Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης ορίζεται σε επτακόσια ογδόντα (780) ευρώ, ενώ για τις υπόλοιπες βαθμίδες: Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης: 858 ευρώ Τεχνολογικής Εκπαίδευσης: 1037,4 ευρώ Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης: 1092 ευρώ

2. (άρθρα 33-34)

Καταργούνται οι “ορφανές” οργανικές θέσεις, πράγμα που σημαίνει ότι δε θα μπορέσει κανείς ποτέ να τις διεκδικήσει Καταργούνται οι οργανικές θέσεις όσων συνταξιοδοτούνται. Εφεδρεία- διαθεσιμότητα, με προτεραιότητα όσους έχουν 2 το πολύ χρόνια να βγουν στη σύνταξη, με ταυτόχρονη κατάργηση των οργανικών θέσεων. Κατά το χρόνο της εφεδρείας ο εργαζόμενος λαμβάνει το 60% του βασικού μισθού, χωρίς την καταβολή άλλων πρόσθετων αμοιβών, αποδοχών και επιδομάτων.(ΣΤΟΧΟΣ 30.000 λιγότεροι εργαζόμενοι στο δημόσιο μέχρι το τέλος του χρόνου) Η ένταξη στο καθεστώς εργασιακής εφεδρείας λογίζεται ως προαναγγελία απόλυσης για κάθε έννομη συνέπεια και οι αποδοχές που καταβάλλονται στο προσωπικό που εντάσσεται συμψηφίζονται με την αποζημίωση λόγω απόλυσης κατά τη λήξη του χρόνου της εργασιακής εφεδρείας (μάλιστα με προαναγγελία απόλυσης άρα με την αποζημείωση κομμένη κατά 50%, σύμφωνα με το νόμο Κατσέλη!)

ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ: 1. (άρθρο 37- Ρυθμίσεις Συλλογικών Διαπραγματεύσεων)

Καταργούνται στην ουσία οι κλαδικές συμβάσεις:

Ικανότητα για σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουν: τα σωματεία ή οι ενώσεις προσώπων, εφόσον συμμετέχουν τουλάχιστον τα τρία πέμπτα (3/5) των εργαζομένων της επιχείρησης.

Η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας υπερισχύει σε περίπτωση συρροής με ομοιοεπαγγελματική ή κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και πάντως δεν επιτρέπεται να περιέχει όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων (δηλαδή κατώτατο όριο μισθού το 792 ευρώ της ΓΣΕΕ! ή και ακόμα λιγότερο σε περίπτωση προσωρινής απασχόλησης).

Καταργείται η αυτόματη επέκταση των συμβάσεων εργασίας, αντίθετα μετά από αίτηση της αρμόδιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των εργαζομένων ή των εργοδοτών στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλιση, πραγματοποιείται συζήτηση αυτής εντός δέκα (10) ημερών σε δικαστήριο που αποφαίνεται οριστικά αμέσως και δέχεται ή απορρίπτει την αίτηση.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ:

1. μειώνεται το αφορολόγητο των φυσικών προσώπων από 12.000 σε 5000 ευρώ το χρόνο (θα φορολογούνται ακόμα και όσοι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας!)

Άρα στο ερώτημα: Τόσες εργατοώρες χαράμισαν οι καημένοι οι καναλάρχες και τόσο μελάνι ξόδεψαν οι ταλαίπωροι οι μεγαλοεκδότες για να πλασάρουν το νέο μεσσία, δεν γνωρίζουν ότι γρήγορα αυτή η εικόνα θα αναιρεθεί; Η απάντηση θα πρέπει να μας απασχολήσει πολύ σοβαρά. Και διαφορετικά: Με το σύνολο, σχεδόν, του πολιτικού συστήματος σε κρίση και όχι μόνο σε Ελλάδα αλλά και σε επίπεδο Ε.Ε., ποια είναι η γραμμή που θα ακολουθήσει το κεφάλαιο για να περάσει την αναγκαία, γι’ αυτό, αναδιάρθρωση; Η εκτίμηση είναι ότι υιοθετεί την αντίδραση «σε όλη τη γραμμή». Τα τανκς των αγορών μπορεί να μην είναι από ατσάλι (ενδεχόμενο που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε) αλλά από χρηματιστηριακά υλικά, κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, αντεργατικά νομοθετήματα και κατευθύνσεις, που όμως οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στην εξαθλίωση και σε ζώνες κοινωνικής καραντίνας.

Οι τελευταίες εξελίξεις καταλήγουν επιγραμματικά ότι, η «νέα» διορισμένη κυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζει και επιταχύνει τα εφιαλτικά για το λαό μέτρα του Μεσοπρόθεσμου και της Τρόϊκας, δείχνοντας ιδιαίτερο «ζήλο» στη συρρίκνωση και διάλυση κοινωφελών φορέων και υπηρεσιών του Δημοσίου, στις απολύσεις–εφεδρεία χιλιάδων εργαζομένων και στο μισθολόγιο-φτωχολόγιο. Μάλιστα με πρόσφατη εγκύκλιο εκβιάζουν συναδέλφους να δηλώσουν όλη την προϋπηρεσία τους, ώστε να βγάλουν όσο γίνεται περισσότερους στην προσυνταξιοδοτική εφεδρεία !! Παράλληλα προετοιμάζουν το έδαφος για το δεύτερο στάδιο που θα στείλει μέχρι τέλος του χρόνου στην εφεδρεία- απόλυση χιλιάδες ακόμα εργαζόμενους με πρώτους αυτούς των κατηγοριών Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής εκπαίδευσης, αλλά και όλους όσους εργάζονται σε φορείς και υπηρεσίες που καταργούνται και όσους δεν ολοκληρωθεί η συγχώνευσή τους μέχρι τέλη Νοεμβρίου.

Βέβαια όλα αυτά έρχονται· και η εφαρμογή τους συνδέεται άμεσα με το Νόμο Πλαίσιο Διαμαντοπούλου καθώς γίνεται πιο ξεκάθαρο παρά ποτέ πως σκοπός αυτού του πανεπιστήμιου, είναι η δημιουργία ενός φοιτητή – και αυριανού εργαζομένου – εντατικοποιημένου, πειθαρχημένου, ελαστικού και αναλώσιμου. Έτσι λοιπόν κατοχυρώνουμε ξεχωριστή θέση οι νεολαίοι, φοιτητές κι εργαζόμενοι, τα κυριότερα θύματα της αντιλαϊκής επίθεσης, που καλούμαστε να ζήσουμε χειρότερα από τους γονείς μας, σε ένα κόσμο όπου οι μεγάλες μας δυνατότητες θα ακυρώνονται στο βούρκο της ανεργίας και της φτώχειας, της εκπαίδευσης χωρίς βιβλία και με υποταγή στην αγορά.

Υπ’ αυτό το πρίσμα πρέπει ξανά και ξανά νεολαία και εργαζόμενοι να βγούνε στους δρόμους και να διώξουν αυτήν την οικονομική κοινοβουλευτική χούντα που είναι εκεί για να μαυρίσει το μέλλον μας. Με τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων και του συντονιστικού των γενικών συνελεύσεων, η νεολαία πρέπει να δείξει πως δεν θα γίνει η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, δεν θα είναι η γενιά που θα είναι φυλακισμένη για μια ζωή να αποπληρώνει το χρέος που της φόρτωσαν, αλλά θα είναι η γενιά που θα τρίξει συθέμελα και θα λοβοτομήσει την πολιτική αυτή του κεφαλαίου της ΕΕ και του ΔΝΤ. Θα γίνει η θρυαλλίδα ώστε να διαμορφωθεί ένα μέτωπο αγώνα με κέντρο τον κόσμο της εργασίας όπου θα ενοποιήσει όλα τα πληττόμενα κομμάτια πάνω στην αναγκαιότητα για την ανατροπή της «κυβέρνησης σωτηρίας του κεφαλαίου», και την αντιστροφή άνευ γυρισμού της ιστορίας υπέρ του εργαζόμενου λαού με την επιβολή των διεκδικήσεων μας, την ακύρωση μέτρων και μνημονίων ως την τελική νίκη!

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ, ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 5/12, ΣΤΙΣ 1300 ΣΤΗ Δ31

17 Νοέμβρη 2011: Συνέντευξη τύπου Φοιτητικών Συλλόγων

Η Συνέντευξη Τύπου του Συντονιστικού Γενικων Συνελεύσεων και Καταλήψεων Θεσσαλονίκης, την Τεταρτη 16 Νοεμβρίου 2011, στο υπό κατάληψη Πολυτεχνείο.
watch?v=q9EOl9oqYpE

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 16ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΗ

Το φετινό Πολυτεχνείο μας βρίσκει σε μια συγκυρία όπου η κρίση ολοένα και βαθαίνει. Στο έδαφος αυτό, διεξάγεται η πιο βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις νεολαίας και εργαζομένων. Όμως η τρομοκρατία της χρεωκοπίας και της έκτης δόσης που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από την κυβέρνηση για να συνεχίσει την επίθεση αυτή (νέα μέτρα, χαράτσια, μειώσεις μισθών κτλ), δεν έπιασε καθώς λαός με τον πιο μαχητικό τρόπο ύψωσε πύργο ατίθασο απέναντι στους στη μεγαλειώδη 48ωρη απεργία στις 19-20 Οκτώβρη και βροντοφώναξε το δικό του «ΟΧΙ» στην 28η Οκτώβρη. Αυτό τρόμαξε τα αστικά επιτελεία οδηγώντας στη συγκυβέρνηση-πραξικόπημα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με επικεφαλή τον τραπεζίτη Παπαδήμο, η οποία θα προσπαθήσει να δώσει ανάσες στο λαχανιασμένο πολιτικό σύστημα για να συνεχιστεί η πολιτική που επιτάσσουν κεφάλαιο-ΕΕ-ΔΝΤ.

Σε αυτό το φόντο, η φετινή 17 Νοέμβρη αποτελεί σημαντικό σταθμό και κόμβο στη μάχη για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, για αυτό και οι φοιτητικοί σύλλογοι πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις και αποφάσισαν τη διοργάνωση της μαζί με σωματεία.

Σήμερα 16 Νοέμβρη, ομάδα 30 ατόμων αυτοαποκαλούμενων «αναρχικών» επιτέθηκε με συμμορίτικο παρακρατικό τρόπο (κράνη, παλούκια ,κουκούλες) στους φοιτητικούς συλλόγους καταστρέφοντας τους χώρους και τα υλικά τους, εξαναγκάζοντας όλο το κόσμο και τους φοιτητές που βρισκόντουσαν εκεί σε φυγή. Η ομάδα αυτή μάλιστα δε δίστασε να ασκήσει και φυσική βία σε μέλη των φοιτητικών συλλόγων με αποτέλεσμα των τραυματισμό τριών συναδέλφων και συναγωνιστών που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα δολοφονική επίθεση με φωτοβολίδες και πέτρες έγινε εναντίον μελών της ΚΝΕ που βρισκόντουσαν στο χώρο του πολυτεχνείου από ομάδα 15 ατόμων, αφού προηγουμένως η ίδια ομάδα πραγματοποίησε τραμπουκισμούς και καταστροφές στο κυλικείο.

Ειδικά σε μια περίοδο που το μόνο όπλο που απομένει στις κυβερνήσεις είναι η σκληρή καταστολή, ενέργειες που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, αντικειμενικά βρίσκονται εκτός του κινήματος και λειτουργούν εναντίον του, ως εκ τούτου τις καταγγέλλουμε απερίφραστα. Όσοι νομίζουν ότι με αυτό το τρόπο θα τρομοκρατήσουν το μαχόμενο φοιτητικό και λαϊκό κίνημα, θα εμποδίσουν την υλοποίηση των αγωνιστικών αποφάσεων συλλόγων και σωματείων, θα μας βρουν απέναντι τους. Βαδίζουμε αποφασιστικά στο δρόμο του αγώνα, ας γίνει η 17 Νοέμβρη αρχή της ανατροπής της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ. Όλοι στους δρόμους.

Όλοι στην πορεία 17.30 στο Πολυτεχνείο

Καταγγελία για την κοινή επίθεση ΠΑΣΠ-ΜΑΤ σε φοιτητές και μέλη της ΕΑΑΚ

Σήμερα, 38 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το νόημα του Νοέμβρη είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο αγώνας του λαού για απελευθέρωση από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επέβαλλε η χούντα των συνταγματαρχών, η πάλη για πραγματική δημοκρατία στα χέρια του λαού εμπνέει τους σύγχρονους αγώνες για την ανατροπή του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και την απελευθέρωση από τα δεσμά της ΕΕ και του ΔΝΤ. Το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συμπυκνώνει ακόμη και σήμερα τα βασικά αιτήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που επιβάλλει το κεφάλαιο και οι πολιτικοί εκφραστές του. Η αλλαγή του διαχειριστή της αντιδραστικής πολιτικής και ο διορισμός του εκλεκτού των Τραπεζών Παπαδήμου, έρχεται να αναχαιτίσει την ανοδική τάση του λαϊκού κινήματος και το φόβο του αστικού συνασπισμού εξουσίας για μια μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Σε αυτό το πλαίσιο, αστικά ΜΜΕ και παπαγαλάκια της συγκυβέρνησης σπεύδουν για ακόμη μία φορά να αλλοιώσουν το πραγματικό νόημα του Νοέμβρη του ΄73 που αποτελεί φάρο για τη σύγχρονη πάλη του λαού για τις ανάγκες και τα δικαιώματά του. Προσπαθούν να παρουσιάσουν το Πολυτεχνείο ως δείγμα ενός «αγώνα» που πάλευε για την αστική δημοκρατία ενώ ταυτόχρονα τρομοκρατούν το λαό μέσα από την αστυνομοκρατία για να μετατρέψουν το Πολυτεχνείο σε «νεκρή ζώνη».

Πιστός σύμμαχος της πολιτική Συγκυβέρνησης και ΜΜΕ είναι και η ΠΑΣΠ, η κυβερνητική παράταξη, που σήμερα Τρίτη 15 Νοέμβρη ήρθε να την υλοποιήσει με όρους κατασταλτικής δύναμης. Συγκεκριμένα, η ΠΑΣΠ προσήλθε στο Πολυτεχνείο σε παράταξη στρατιωτικής φάλαγγας εξοπλισμένη με κράνη και καδρόνια θυμίζοντας περισσότερο ΜΑΤ με πολιτικά παρά φοιτητική παράταξη. Μετά από απειλές και ύβρεις που εξαπέλυε απέναντι σε όσους τόσο καιρό αγωνίζονται για την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής που προωθεί ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑΣΟΚ, απωθήθηκε από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και μέλη της ΕΑΑΚ.

Στη συνέχεια μέλη της ΠΑΣΠ «απήγαγαν» φοιτήτρια της Πληροφορικής και μέλος της ΕΑΑΚ, την εγκλώβισαν σε καφετέρια και υπό την κάλυψη των ΜΑΤ την ξυλοκόπησαν, της έσπασαν προσωπικά αντικείμενα και της φέρθηκαν για αρκετή ώρα με χυδαίο τρόπο. Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν μέλη των Φοιτητικών Συλλόγων και της ΕΑΑΚ προσπάθησαν να απεγκλωβίσουν τη φοιτήτρια τους επιτέθηκαν μαζί με τα ΜΑΤ πετώντας πέτρες και ξύλα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης χτυπώντας αδιακρίτως (ακόμα και περαστικούς) με καδρόνια και σιδηρολοστούς.

Η κοινή επίθεση της ΠΑΣΠ με τα ΜΑΤ αποδεικνύει πως το ΠΑΣΟΚ δεν συγκυβερνά απλώς με το ΛΑΟΣ αλλά πλέον υιοθετεί πλήρως τις ακροδεξιές πρακτικές της ΕΚΟΦ και της Χρυσής Αυγής. Φανερώνει πως η ΠΑΣΠ δεν έχει εναρμονιστεί απλώς με την αντιδραστική, αυταρχική πολιτική του Μαύρου Μετώπου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά γίνεται ο πιο σκληρός φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής ενάντια σε μία ολόκληρη γενιά που βλέπει τα δικαιώματα της να θυσιάζονται στο βωμό της κρίσης. Η νεολαία δεν έχει καμία αυταπάτη για τον αντιδραστικό και κατασταλτικό ρόλο της ΠΑΣΠ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Η σπουδάζουσα νεολαία θα συνεχίσει να απαντά δυναμικά στις προκλήσεις και τα σχέδια της ΠΑΣΠ.

Στο Πολυτεχνείο, της εποχής του μνημονίου, δε χωράνε όσοι υποθηκεύουν το παρόν και τσακίζουν το μέλλον μας. Κόντρα σε όσους αλλοιώνουν το νόημα της εξέγερσης του Νοέμβρη εμείς θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι ανατραπούν η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και φύγουμε από τις αλυσίδες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η πραγματική μεταπολίτευση δε θα έρθει με κανένα Καραμανλή, Παπαδήμο ή όποιον άλλο διορίζει ως «εθνικό σωτήρα» το κεφάλαιο. Οι ανάγκες μας δε χωράνε στο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ας γίνουν οι σύγχρονοι αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας αυτοί που θα ανοίξουν το δρόμο για τη κοινωνική χειραφέτηση.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ – ΤΕΙ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» Ή ΜΗΠΩΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ;

Επιτέλους ήρθε! Μετά από μέρες αναμονής, αγωνίας και πανικού μπροστά από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες, ανακοινώθηκε το όνομα αυτού που ήρθε να μας σώσει από την καταστροφή. Λουκάς Παπαδήμος. Από τις πρώτες κιόλας δηλώσεις καταλαβαίνουμε ότι το άτομο δεν αστειεύεται. «Δεν είμαι πολιτικός, αλλά έχω αφιερώσει το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής μου ζωής  στην άσκηση οικονομικής πολιτικής τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη», δήλωσε ακριβώς. Μπορεί να δηλώνει πως δεν είναι πολιτικός, διότι δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα, αλλά με βάση τα λεγόμενά του, είναι ξεκάθαρα κομμάτι του συστήματος, ένας απ’ τους ανθρώπους που χαράζουν την οικονομική πορεία των κρατών της Ευρώπης. Στο πλάι του σύρθηκε όλος ο πολιτικός συρφετός, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, συγκροτώντας την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας». Με αυτή την κίνηση, βλέπουμε ΝΔ, ΛΑΟΣ  να πετούν το αντιμνημονιακό τους προσωπείο δείχνοντας ανοιχτά πλέον, πως στο φόβο κατάρρευσης του συστήματος θα μπουν εγγυητές στο αστικό κεφάλαιο.

Ας μελετήσουμε λιγάκι πώς έρχεται να ταράξει τα νερά της κοινοβουλευτικής χούντας ο Λουκάς Παπαδήμος, για να την μετατρέψει σε απλή οικονομική χούντα. Λαμπρό βιογραφικό: Διετέλεσε  για 8 χρόνια διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και στην συνέχεια αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για άλλα 8 χρόνια. Ενώ το 2010 τοποθετήθηκε οικονομικός σύμβουλος  του Γιώργου Παπανδρέου, αμισθί (εθελοντής ο άνθρωπος). Όλα  αυτά φανερώνουν πόσο μη τυχαία είναι η επιλογή του. Πόσο καθοριστικό ρόλο έχει παίξει στην εγχώρια και διεθνή οικονομική πολιτική, που έχει φέρει τους λαούς σε κατάσταση εξαθλίωσης.

Βλέπουμε λοιπόν μια συγκυβέρνηση, με τα ίδια πολιτικά πρόσωπα ανακατεμένα σε διαφορετικά υπουργεία, τον πρωθυπουργό να μετατρέπεται  σε απλό βουλευτή και τον βοηθό του πρωθυπουργού να μετατρέπεται σε πρωθυπουργό. Φυσικό επόμενο είναι και η πολιτική που θα ακολουθηθεί να είναι η ίδια. Άρα, όσο όμορφα κι αν προβάλλεται ο νέος μας μεσσίας, θα πρέπει να καταλάβουμε πως είναι στυγνός οικονομολόγος,  ήρθε για να εφαρμόσει με ακρίβεια τα μέτρα που τα τελευταία χρόνια βασανίζουν και καταληστεύουν το λαό.

Η 17 Νοέμβρη πρέπει  να αποτελεί το πρώτο ραντεβού απέναντι σε αυτήν την  συγκυβέρνηση που το μόνο που αναζητεί είναι το κέρδος του κεφαλαίου. Μαζικά, συνειδητά και ανυποχώρητα ο λαός πρέπει να απαντήσει βάζοντας μπροστά ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που μας φέρνουν, ένα μέλλον με βάση τις ανάγκες του και όχι του κεφαλαίου. Όπως και τότε έτσι και σήμερα το αίτημα για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία παραμένει ζωντανό και επίκαιρο όσο ποτέ. Για ΨΩΜΙ την ώρα που μισθοί και συντάξεις κόβονται, που οι φόροι αυξάνονται και μικρά παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία απόπείνα στις κοινωνίες της ευμάρειας. Για ΠΑΙΔΕΙΑ την στιγμή που προσπαθούν να εφαρμόσουν το έκτρωμα που έφερε η Διαμαντοπούλου και ψήφισε η παρέα του μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΥΣΗ,το νόμο που θα κάνει τις σπουδές μας κολεγιακό κάτεργο,που θα κλείσει τα τμήματά μας,θα μας ωθήσει να πληρώνουμε ότι μέχρι χθες ήταν δωρεάν (πάσο,σίτιση,στέγαση,συγγράμματα), που καταργεί τα πτυχία μαςκαι μας ετοιμάζει για την ανεργία και την περιπλάνηση, για παιδεία την ώρα που σχολεία κλείνουν και οι μαθητές αντ΄για βιβλία παίρνουν CD. Για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ τις στιγμές που διεθνή κέντρα αποφασίζουν για τις μοίρες μας και υπαγορεύουν στους εγχώριους «σωτήρες» πότε θα γίνουν εκλογές κή δημοψηφίσμα,πότε θα ρωτηθεί ο λαός, για ελευθερία στις μέρες που το γκλοπ και τα δακρυγόνα των ΜΑΤ σκοτώνουν αγωνιστές και αποτελούν απάντηση σε όποιον επιλέγει το δρόμο του αγώνα και της αντίστασης, στην εποχή της κατάργησης του ασύλου και της απόπειρας φίμωσης των φωνών που τους φωνάζουν να ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ.

¨Οταν η γενιά μας μπαίνει στο στόχαστρο, όταν ο αγώνας του Νοέμβρη εκείνου σήμερα όχι μόνο παραμένει αδικαίωτος αλλά και αναιρείται ολοκληρωτικά, είναι η ώρα να απαντήσουμε στη συγχρονη χούντα τους με ανυποχώρητο αγώνα. Αγώνα για να γίνουν οι νόμοι και  η πολιτική τους παρελθόν. Σήμερα που το Πολυτεχνείο γίνεται αντικείμενο χλευασμού ή και κατηγορίας από κάποιους από τους συμμετέχοντες του τότε, εμείς θα συνεχίσουμε να εμπνεόμαστε από τα νεκρά αδέρφια μας, από τα βλέμματα εκείνα που αντίκρισαν τις ερπύστριες του τανκ με θάρρος και δύναμη, από τα συνθήματα στους τοίχους του Πολυτεχνείου. Θα συνεχίσουμε να κρατάμε το νήμα του μακρινού Νοέμβρη και να φωνάζουμε:

 

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ…

…ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΤΗ…ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ

Οι αγώνες τιμώνται με αγώνες και η κοινωνία όχι μόνο δείχνει να το αντιλαμβάνεται, αλλά και να το εφαρμόζει. Πράγματι, την ημέρα της  28ης Οκτωβρίου οι πολίτες πήραν τις παρελάσεις στα χέρια τους. Τις έβγαλαν από τη ναφθαλίνη και αφαίρεσαν από πάνω τους τα χουντικά κατάλοιπα που εσκεμμένα, χρόνια τώρα, έχουν παραμείνει ως κληρονομιά από το καθεστώς Μεταξά. Ο οποίος μάλιστα μέσω αυτών προσπαθούσε να κινητοποιήσει τη νεολαία, υπερασπιζόμενος το ακροδεξιό καθεστώς του.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί γίνονται παρελάσεις; Γιατί ο «καλύτερος» μαθητής παίρνει τη σημαία; Γιατί τα πιο κοντά παιδιά είναι στο τέλος της παρέλασης; Γιατί περπατάμε με στρατιωτικό βήμα; Γιατί είμαστε στοιχισμένοι;  Γιατί γυρίζουμε και κοιτάμε τους «επισήμους»;

Δηλαδή μ’ αυτό το τρόπο τιμούμε τους αγώνες του λαού; Έτσι τιμούμε αυτούς που αγωνίστηκαν και σκοτώθηκαν για την ελευθερία; Μάλλον όχι. Όλα τα παραπάνω δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα κομμάτι της σύγχρονης κοινωνίας του καπιταλισμού που θέλει τους ανθρώπους να «σκέφτονται» και να «βλέπουν» μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων και όχι την ουσία. Μιας κοινωνίας, που θέλει να είμαστε αυτοί που πάντα θα ορίζουμε τους εαυτούς μας ως κατώτερους και φοβισμένους απέναντι στην αυθεντία, που μας θέλει υποταγμένους και αδρανείς μπροστά στις εξελίξεις. Μια κοινωνία η οποία στηρίζεται πάνω στους ταξικούς διαχωρισμούς που η ίδια δημιουργεί και συντηρείται εμφυτεύοντας τον ανταγωνισμό μεταξύ των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων. Ένα σύστημα που για την αύξηση των κερδών του εκμηδενίζει την αξία της εργασίας, βρίσκει οποιαδήποτε αφορμή για να βάλει νέους φόρους, στέλνει στην εφεδρεία(ανεργία) χιλιάδες ανθρώπους και τέλος ξεπουλά το δημόσιο πλούτο αφού ιδιωτικοποιεί τα δημόσια αγαθά και τα μέσα παραγωγής.

Το θέμα είναι βαθιά κοινωνικοπολιτικό. Γιατί μέσω αυτών των προβληματισμών προσδιορίζεις κι εσύ ο ίδιος τη θέση μέσα στη κοινωνία και ουσιαστικά διαλέγεις ρόλο. Επιλέγεις. Θέλεις να παραμείνεις θεατής ενός στημένου παιχνιδιού του οποίου οι νόμοι και οι κανόνες είναι πάντα φτιαγμένοι για να προστατεύουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις; Ή θα γίνεις το υποκείμενο αυτό που μέσα από συλλογικούς αγώνες θα παλέψει όχι μόνο για τα δικαιώματά του αλλά και για την συνολικότερη ανατροπή;

Όσο κι αν προσπαθούνε τόσα χρόνια να μας πείσουν είτε μέσω της κατευθυνόμενης εκπαίδευσης είτε μέσω των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης ότι ο Μεταξάς είπε το «ΟΧΙ» και πάλεψε για την ελευθερία της χώρας δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε. Ο Μεταξάς το μόνο που ήθελε ήταν να διατηρήσει την εξουσία του και να προστατέψει το δικτατορικό καθεστώς του. Ο λαός ήταν αυτός που αγωνίστηκε. Είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε πως όπως και τότε έτσι και τώρα η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από «Μεταξάδες»(ακόμα κι αν αυτοί αυτοαποκαλούνται νεοφιλελεύθεροι ή σοσιαλιστές κ.λ.π.) γιατί αυτοί μας έχουν ανάγκη και όχι εμείς. Πρέπει να οργανωθούμε και να δημιουργήσουμε «όργανα» μέσω των οποίων θα ασκούμε συνεχή έλεγχο σε οποιαδήποτε κυβέρνηση του κεφαλαίου και οποιοδήποτε συνεχιστή τέτοιων πολιτικών. Από τις συνελεύσεις γειτονιών και τις συνελεύσεις σε σχολεία και πανεπιστήμια μέχρι τον εργασιακό μας χώρο. Εμείς είμαστε που γυρίζουμε τα γρανάζια της παραγωγής, εμείς θα είμαστε κι αυτοί που θα τα ελέγχουν. Είναι μονόδρομος αυτή τη στιγμή εργατικός και φοιτητικός έλεγχος παντού, δηλαδή κοινωνικός έλεγχος και ενεργή συμμετοχή σ’ όλες τις διαδικασίες.

Εν κατακλείδι, είναι σημαντικό να κρατάμε δύο πολύ βασικά στοιχεία. Πρώτον, το γεγονός ότι οποιοσδήποτε αγώνας για την υπεράσπιση της χώρας από κατακτητές είναι ένας αγώνας που αρχίζει ως εθνοαπελευθερωτικός και ως αγώνας για την επιβίωση, όμως δεν μένει εκεί και δεν πρέπει να τον αφήνουμε εκεί. Πρέπει να το εξετάσουμε πιο βαθιά και να δούμε πως στην ουσία είναι ένας αγώνας ενάντια στην ιμπεριαλιστική πολιτική, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο πόλεμος είναι το έσχατο όπλο του καπιταλισμού. Και δεύτερο και πάρα πολύ σημαντικό να θυμόμαστε το γεγονός ότι οι αγώνες είναι διεθνιστικοί και όχι μόνο εθνικοί γιατί ο καπιταλισμός είναι παγκόσμιο φαινόμενο και για τη καταστροφή του τέτοιοι αγώνες χρειάζονται. Χρειάζονται μάχες υπέρ ενός δίκαιου κόσμου, στον οποίο η ανθρώπινη αξία θα υπερισχύει πάντοτε.

Τώρα σχετικά με το πώς πρέπει να τιμούμε τους ΗΡΩΕΣ του 1940 η απάντηση μάλλον έχει δοθεί, αλλά αν δεν αρκεί τότε λέμε πως : «τους πραγματικούς αγωνιστές δεν τους νοιάζει ο θάνατος, αλλά το μόνο που τους νοιάζει είναι όταν τους βρει ο ένδοξος θάνατος να έχουν ήδη μεταδώσει το μήνυμα του αγώνα τους και κάποιος άλλος να συνεχίσει το έργο τους».

HASTALAVICTORIASIEMPRE!

Γενική Συνέλευση σ.φ. Μαθηματικού…Τετάρτη 2/11/2011 στις 13:00 στη Δ31

Μετά Την 48ωρη Απεργειακή κινητοποίηση 19-20 Οκτώβρη, που χιλιάδες κόσμου που κατέβηκαν στο δρόμο, έδωσαν ένα βροντερό μήνυμα απέναντι σε όλη την πολιτική αυτή που τους θέλει υποταγμένους στα συμφέροντα του κεφαλαίου, έδωσαν ένα βροντερό μήνυμα σε όλους τους δρόμους της Ελλάδας. Το μήνυμα αυτό έχοντας τρία βασικά στοιχεία, αντικαπιταλιστικό, αντικυβερνητικό και αντιΕ.Ε., Δίνει τόνο, ένα τόνο συνέχειας και διάρκειας του αγώνα, στον οποίο αγώνα οι φοιτητές πρέπει να μπούν δυναμικά.

Τέρμα Πια Στις Εκτονώσεις Εμπρός Για Καταλήψεις – Συνελεύσεις – Διαδηλώσεις

Αγώνας Για την Ανατροπή, Απέναντι, στην κατάφωρη καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας και στην προσπάθεια τους να μας τα πάρουν όλα, επιχειρηματικοποιόντας πλήρως τα Πανεπιστήμια, μετατρέποντας τα σε Πανεπιστήμια της Αγορας, Υποβαθμίζοντας Τη Γνώση Όσο δεν πάει, Καταδικάζοντας Γενιές Ολόκληρες στην Ανεργεία και την Αμάθεια, καλούμε το Σύλλογο Φοιτητών Μαθηματικού να παραστεί στην Επόμενη Γενική Συνέλευση αυτού την Τετάρτη 2/11/2011 στις 13:00 στη Δ31!

Δίνοντας ενα Μήνυμα Στη Διαμαντοπουλου και το Συρφετό της Πως οι Φοιτητές Είναι Εδω και Αγωνίζονται απέναντι στο πανεπιστήμιο της Αγοράς και στην Ανατροπή Του!

Δίνοντας ένα Μήνυμα Σε Όλη Αυτή Τη Πολιτική του ΠΑΣΟΚ, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., Τρόικα, Ν.Δ., ΛΑ.Ο.Σ., Πως Οι Φοιτητες Πλαι Πλαι με τους Εργαζομένους θα διεκδικήσουν το Μέλλον Που Τους Ανήκει!

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ!

Ο ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ…
     ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ…
      ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ, ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΙΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ…
        ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!!!